21 september 2009 door Coen in 'Skigebieden onder de loep''

In Italië worden de pistes doorgaans zo goed geprepareerd, dat afdalingen die elders moeilijk of zelfs riskant zouden zijn, hier vaak zonder al te veel problemen zijn te overbruggen. Voor ex-perts misschien jammer, voor gevorderden perfect.

Sellaronda

De beroemde Sellaronda is de gevorderde skiër op het lijf geschre-ven. Selva/Wolkenstein weet zich omringd door skigebieden die vooral veel donkerblauwe en lichtrode pistes bevatten. Hetzelfde kan trouwens worden gezegd van de andere dorpen in het Val Gardena, zoals St. Ulrich/Ortisei en St. Christina.

Rood

Monte Rosa bestaat uit een aantal skigebieden waarvan de meeste op elkaar zijn aangesloten. Voor al deze gebiedjes geldt dat rood het best vertegenwoordigd is. In totaal is 64% van het gebied van deze middelste categorie, ideaal voor de gevorderde skiër dus. Gressoney is het kloppend hart van de regio. Vanaf hier vertrekken hoofdzakelijk blauwe en rode pistes waar ook lichtgevorderden en beginners goed uit de voeten kunnen.

Meters maken

In 1932 besloot toenmalig Fiat directeur Agnelli tot de bouw van een skidorp. Deze man moet haast wel een gevorderd skiër zijn ge-weest, want zijn Sestrière grenst aan het imposante skigebied Via Lattea, dat in gevorderde skiërs zijn voornaamste klantenkring heeft. Op papier telt het gebied 220 rode en 85 zwarte pistekilome-ters, maar in werkelijkheid zijn veel van die zwarte eigenlijk ook donkerrood. Een heerlijk gebied om flink meters te maken en zo-doende te werken aan een onfeilbare techniek.

Overig

Natuurlijk telt Italië meer dorpen en gebieden waar gevorderde ski-ërs helemaal op hun plaats zijn. Het mondaine Madonna di Campi-glio misstaat in deze categorie allerminst en hetzelfde kan worden gezegd van het sfeervolle Courmayeur.

Weet jij nog een goede aanvulling? Laat dan hieronder even een reactie achter!

Voor Coen is wintersport veel meer dan alleen skiën. Het gaat ook om gezelligheid, lekker eten, sportief bezig zijn, eindeloze kaartspelletjes, knusse dorpjes, de frisse berglucht – en als het even kan – de zon!