Wij Nederlanders vinden volgens mij vrij snel dat we goed kunnen skiën. Kom je zonder kleerscheuren van een rode piste naar beneden, dan ben je al gauw ‘gevorderd’. Zwart geskied? Nou, dan kan er helemaal weinig meer misgaan. 😉 Maar wanneer bén je eigenlijk een gevorderde skiër? Daar bestaan geen officiële regels voor. Voor mij heeft het in ieder geval weinig te maken met hoe hard je skiet, hoeveel zwarte pistes je hebt afgevinkt of hoeveel jaar je al op wintersport gaat. Het draait vooral om één ding: controle.
Je kent ze vast. Wintersporters die vol trots vertellen dat ze die ochtend een zwarte piste hebben geskied. En terecht, zeker als dat voor het eerst was. Maar alleen van een zwarte piste beneden komen, maakt je wat mij betreft nog geen gevorderde skiër.
Je kunt uiteindelijk op heel veel manieren beneden komen.
Voor mij zit het verschil in het woord ‘gecontroleerd’. Een gevorderde skiër kan een blauwe, rode én zwarte geprepareerde piste gecontroleerd afdalen. Je bepaalt zelf je snelheid, skiet parallel, maakt ritmische bochten en kunt op ieder gewenst moment stoppen.
Dat laatste vind ik misschien nog wel het belangrijkste. Hard naar beneden kunnen is niet hetzelfde als goed kunnen skiën.
Daar let ik zelf ook altijd op als ik achter iemand ski. Maakt iemand mooie, regelmatige bochten, dan kun je vrij goed inschatten waar diegene over een paar seconden zal zijn.
De ene bocht ineens de halve piste oversteken, de volgende recht naar beneden en daarna onverwacht weer een enorme slinger naar links: daar word ik een stuk minder blij van. Niet omdat het er technisch minder mooi uitziet, maar omdat je voor andere skiërs onvoorspelbaar wordt.
Een gevorderde skiër hoeft van mij dus absoluut niet perfect te skiën. Maar ik vind wel dat je de baas moet zijn over je ski's en niet andersom.
Nee. Al vind ik het persoonlijk wel mooi om te zien als iemand echt goed op zijn ski's staat en technisch fraaie bochten maakt. En ik vind het alleen maar leuk als mensen ook na jaren wintersport nog eens les nemen om hun techniek te verbeteren.
Maar het is geen voorwaarde om jezelf gevorderd te mogen noemen.
Iemand kan misschien niet volgens het perfecte skiboekje skiën, maar wel volledig gecontroleerd en in een mooi ritme iedere piste afdalen. Dat vind ik belangrijker dan iemand die prachtige carvebochten kan maken, maar ondertussen met Mach 3 over een drukke piste vliegt.
En nee, je hoeft ook niet te kunnen carven. Parallel skiën vind ik wél bij een gevorderd niveau horen. Wil je leren carven? Check dit artikel dan even!
Een strak geprepareerde rode piste om 08.30 uur is natuurlijk wat anders dan diezelfde afdaling om 15.30 uur. Dan liggen er misschien hopen losse sneeuw, harde stukken en skiën er veel meer mensen om je heen.
Ook dan verwacht ik van een gevorderde skiër dat die zijn tempo en bochten kan aanpassen aan de omstandigheden. Niet dat iedere bocht ineens technisch perfect moet zijn, maar wel dat je controle houdt.
Dat betekent overigens niet dat je als gevorderde skiër overal fantastisch in moet zijn. Buckels zijn weer een vak apart. Hetzelfde geldt voor diepe sneeuw, ongeprepareerde skiroutes en off-piste terrein. Je kunt wat mij betreft een prima gevorderde pisteskiër zijn en in een halve meter poeder geen idee hebben wat je aan het doen bent.
Deze vind ik altijd een mooie.
Hoe lang ski je al?
'Tien jaar!'
Klinkt indrukwekkend. Alleen skiën de meeste Nederlandse wintersporters natuurlijk helemaal geen tien jaar. Als je ieder jaar één week gaat, heb je na tien jaar ongeveer tien weken op ski's gestaan.
Dat klinkt ineens toch anders.
Het aantal jaren dat je op wintersport gaat, zegt daarom niet zoveel over je niveau. Iemand die vijf winters skiet, veel les heeft gehad en veel dagen op de piste maakt, kan technisch verder zijn dan iemand die al twintig jaar ieder jaar dezelfde zes dagen skiet.
Al vermoed ik dat ik mezelf na mijn eerste wintersportweek ook al behoorlijk goed vond. Misschien is dat gewoon onderdeel van het leerproces. 😉
Ik heb zelf jarenlang skiles gegeven en ook toen zag je al: twee mensen die allebei zonder problemen een rode piste afkomen, kunnen technisch nog mijlenver uit elkaar liggen. Eigenlijk hadden we het binnen de skischool nooit simpelweg over ‘gevorderde skiërs’. Skischolen werken met verschillende niveaus en groepen, waarbij onder andere wordt gekeken naar je techniek, welke pistes je kunt skiën en hoeveel controle je hebt. Welke indeling wordt gebruikt, verschilt bovendien per skischool.
Dat is ook precies waarom het zo lastig is om één moment aan te wijzen waarop je ineens ‘gevorderd’ bent. Je kunt comfortabel rood skiën, maar nog moeite hebben met korte bochten. Of prima van zwart afdalen, maar technisch nog genoeg te leren hebben. En eerlijk gezegd geldt dat laatste volgens mij voor bijna iedere skiër.
Ik zou niet alle officiële niveaus van bijvoorbeeld Oostenrijkse skischolen gaan opsommen. Dan verandert het artikel van een leuke discussie over wanneer vind je jezelf eigenlijk gevorderd? in een skiles-/niveauartikel.
Als ik er toch een omschrijving aan moet geven: je bent voor mij een gevorderde skiër wanneer je iedere kleur geprepareerde piste parallel en gecontroleerd kunt afdalen. Je hebt controle over je snelheid, kunt op ieder moment stoppen en past je bochten aan de piste, drukte en omstandigheden aan.
Niet spectaculair misschien. Geen eisen over perfecte carvebochten, poeder tot je knieën of de steilste zwarte piste van het skigebied.
Gewoon controle.
Want uiteindelijk zegt dat veel meer over je skiniveau dan de kleur van de piste waar je vanaf bent gekomen.
Maar moet je eigenlijk gevorderd willen zijn?
Nee. Absoluut niet.
Net zoals we het eerder deze week hadden over het aantal pistekilometers dat je op een dag skiet, hoeft wintersport wat mij betreft geen wedstrijd te worden. Meer kilometers betekent niet automatisch een betere skidag en een zwarte piste skiën betekent niet automatisch dat je meer plezier hebt dan iemand die de hele dag op blauw en rood onderweg is.
Als jij lekker skiet, controle hebt en geniet van je dag, is dat uiteindelijk het belangrijkste.
Je krijgt bij de laatste lift tenslotte geen diploma omdat je die dag drie zwarte pistes hebt afgevinkt.
Al bijna 18 jaar maakt voormalig skilerares Miranda content voor Snowplaza. Ze leeft voor de wintersport en alles wat erbij hoort. Inmiddels is dan ook meer in de Alpen dan op kantoor. Via haar blogs en social media deelt ze haar ervaringen.
