Terwijl wij de dagen aftellen tot de eerste afdaling, wordt er in de skigebieden keihard gewerkt. Sneeuwkanonnen draaien zodra het koud genoeg is, pistenbully's rijden over nog gesloten pistes en monteurs controleren de skiliften. Wie in november via de webcams naar de Alpen kijkt, ziet soms een bijzonder beeld: witte stroken sneeuw tussen nog groene of bruine berghellingen. Maar wat gebeurt er eigenlijk allemaal voordat de eerste wintersporters de piste op mogen? We nemen je mee achter de schermen van een skigebied dat zich klaarmaakt voor de winter.s
Voor wintersporters begint de voorpret meestal wanneer de eerste sneeuw valt. Voor de medewerkers van de bergbanen is het seizoen dan al maanden in voorbereiding. Zodra de laatste skilift in het voorjaar sluit, beginnen de onderhoudswerkzaamheden voor de volgende winter.
In de zomer worden skiliften gecontroleerd, machines onderhouden en beschadigingen aan de pistes hersteld. Ook sneeuwkanonnen, pompstations en leidingen worden nagekeken. Op sommige plekken worden hellingen opnieuw ingezaaid of afwateringssystemen verbeterd. Dat laatste is belangrijker dan je misschien denkt: een goed onderhouden piste heeft minder sneeuw nodig om een gelijkmatige, skibare ondergrond te vormen.
Wanneer de herfst aanbreekt, verschuift de aandacht steeds meer naar de naderende opening. Dan moeten alle voorbereidingen samenkomen en wordt er nauwlettend naar de weersverwachtingen gekeken.
Een van de opvallendste beelden in november zijn de sneeuwkanonnen die langs de pistes staan te draaien. Soms ligt er nog nauwelijks natuursneeuw, maar ontstaan er al lange witte stroken op de berg. Dit is de eerste stap naar een skibare piste.
Voor technische sneeuwproductie is voldoende koude lucht nodig. Daarbij telt niet alleen de temperatuur, maar ook de luchtvochtigheid. Hoe droger de lucht, hoe gemakkelijker waterdruppeltjes kunnen bevriezen. Onder gunstige omstandigheden kan sneeuwproductie al beginnen bij temperaturen net onder het vriespunt.
Maar sneeuwkanonnen worden niet zomaar overal tegelijk aangezet. Skigebieden bepalen vooraf welke pistes het belangrijkst zijn voor de seizoensstart. Vaak krijgen deze locaties voorrang:
Het doel is om eerst een stevige basislaag aan te leggen. Die helpt de pistes beter bestand te maken tegen wisselende temperaturen en intensief gebruik tijdens het seizoen.
Wie vlak voor de opening naar een skigebied kijkt, ziet soms enorme hopen sneeuw liggen. Het lijkt misschien vreemd dat die niet meteen worden uitgespreid, maar daar zit een reden achter.
Sneeuwkanonnen produceren vaak grote hoeveelheden sneeuw op één plek. Die sneeuw moet vervolgens worden verdeeld over de piste. Soms blijft ze eerst enige tijd liggen, zodat de sneeuw kan stabiliseren en overtollig vocht kan bevriezen.
Daarna komen de pistenbully's in actie. Met hun brede schuifbladen verplaatsen ze de sneeuw naar plekken waar nog onvoldoende ligt. Vervolgens wordt alles gelijkmatig verdeeld, aangedrukt en geprepareerd.
Zo verandert een onregelmatige laag sneeuw langzaam in een stevige piste waarop straks duizenden skiërs en snowboarders kunnen afdalen.
Een skigebied kan nog zulke mooie witte pistes hebben, zonder werkende liften kom je nergens. Daarom vinden er vóór het seizoen uitgebreide technische controles plaats.
Monteurs controleren onder andere de kabels, rollen, aandrijvingen, remsystemen en veiligheidsvoorzieningen van de skiliften. Ook gondels en stoeltjes worden nagekeken. Bij sommige liften moeten onderdelen worden gedemonteerd, gecontroleerd en opnieuw gemonteerd.
Wat wordt er allemaal gecontroleerd?
Pas wanneer een lift aan de geldende veiligheidseisen voldoet en de benodigde controles zijn afgerond, kan deze in gebruik worden genomen. Daarom zie je in de weken voor de opening soms al lege gondels en stoeltjes bewegen, terwijl er nog geen wintersporters welkom zijn.
Niet alleen de sneeuw en de liften moeten in orde zijn. Ook de pistes zelf worden uitgebreid gecontroleerd. Medewerkers plaatsen waarschuwingsborden, veiligheidsnetten en beschermende kussens rond liftpalen en andere obstakels.
Daarnaast bereiden de pistereddingsdiensten zich voor op het nieuwe seizoen. Materiaal wordt gecontroleerd, medewerkers volgen trainingen en reddingsprocedures worden doorgenomen.
Op plekken met lawinegevaar worden bovendien de sneeuwsituatie en mogelijke risico's beoordeeld. Waar nodig worden preventieve veiligheidsmaatregelen getroffen.
Een witte piste is dus niet automatisch een geopende piste. Zelfs wanneer er voldoende sneeuw lijkt te liggen, kan een afdaling nog gesloten blijven omdat de ondergrond, veiligheid of liftverbindingen niet in orde zijn.
Wanneer de openingsdag dichterbij komt, verandert het skigebied langzaam in de winterwereld die we kennen. De sneeuwkanonnen hebben hun werk gedaan, de pistenbully's rijden hun laatste rondes en de veiligheidsnetten staan op hun plek.
De laatste controles richten zich op de kwaliteit van de pistes, de werking van de liften en de veiligheid van de afdalingen. Ondertussen maken restaurants en andere voorzieningen zich klaar voor de eerste gasten.
En dan is het eindelijk zover. De liften gaan open, de eerste skiërs stappen in de gondels en de vers geprepareerde pistes krijgen hun eerste sporen van het seizoen. Voor wintersporters is het de start van een nieuwe winter vol mooie afdalingen en gezellige momenten op de berg. Voor de medewerkers van het skigebied is het vooral het resultaat van maanden voorbereiding.
Dus als je de komende weken via de webcams naar de Alpen kijkt en witte pistes tussen groene berghellingen ziet liggen, weet je wat er gebeurt: achter de schermen wordt hard gewerkt om alles klaar te krijgen voor de eerste skidag.
Thijs is wintersport redacteur met meer dan 14 jaar ervaring in de reis- en wintersportbranche. Hij kent alle skigebieden in Vorarlberg op zijn duimpje, maar Sonnenkopf is zijn favoriet. Thijs is expert in het schrijven van teksten over bestemmingen, maar duikt ook graag in het laatste nieuws of deelt leuke weetjes en feitjes met je.
