Je kunt het je helemaal voorstellen: het is Kaiserwetter, de sneeuw is geweldig, de pistes liggen er fantastisch bij. Niets staat een prachtige dag nog in de weg. Maar in de loop van de ochtend wordt het drukker en drukker. Niet alleen op de piste, maar ook bij de lift staat opeens een enorme rij met wachtende wintersporters. Uiteraard sluit jij keurig achteraan de rij aan, maar enkele collega-skiërs of boarders denken daar anders over. Op de een of andere manier krijgen zij het voor elkaar om veel eerder dan jij in de stoeltjes plaats te nemen. Wat is hun ‘tactiek’ en wat kun je er aan doen?
De meest gebruikte tactiek is om heel sneaky langs de zijkant van de rij wachtenden naar voren te glijden. Deze types kijken meestal strak vooruit, want iemand aankijken = contact en dat wil je als voordringer juist niet. Natuurlijk kan het helpen als je er iets van zegt, maar handiger is wanneer meer mensen dat tegelijkertijd doen. Maar je kunt ook anders handelen, namelijk door je skistok naar buiten te zetten waardoor de voordringer niet meer verder kan. Ik ken zelfs iemand die zijn ski gewoon op de ski van de voordringer zette en daarbij onverstoorbaar voor zich uit bleef kijken. Wat ook helpt is om met je skimaatjes af te spreken om tegelijkertijd naast elkaar richting de toegangshekjes te glijden en jezelf zo breed mogelijk te maken.
In de schoolvakanties puilen de pistes uit en kunnen de rijen voor de liften behoorlijk lang zijn. In de kerstperiode viel mij plotseling iets op: sommige vaders of opa’s met kinderen of kleinkinderen maken dan nog weleens gebruik van hun kroost. Kennelijk goed geïnstrueerd skiën de kinderen aan de zijkant van de rij voor een cabinelift tot vlak voor de toegangspoortjes, doen hun ski’s uit en wachten dan op hun vader/opa. Die komt even later aanglijden richting het kind en beiden voegen vervolgens doodgemoedereerd in aan de zijkant van de rij. Niemand die er iets van zegt, want ruzie maken waar een kind bij is doe je niet.
Waarom kunnen mensen niet gewoon het geduld opbrengen om een minuutje langer te wachten zodat iedereen dezelfde wachttijd heeft? In de psychologie wordt het verschijnsel van het voordringen ook wel de ‘onzichtbaarheid van het systeem’ genoemd. Wanneer een wachtrij onduidelijk is of slecht gemanaged wordt, neemt de frustratie toe en zijn mensen eerder geneigd de regels te negeren. Op die manier creëren ze hun eigen ‘oplossing’ binnen een onzekere situatie.
Dat betekent dus dat het goed organiseren van de rij zeker helpt bij het minimaliseren van voordringen. En daar ontbreekt het nog wel eens aan in de wintersportgebieden, vooral als een brede rij moet invoegen bij slechts een paar draaihekjes. In het voorbeeld van de opa/vader met kind grepen de liftbeheerders direct in. Zij zeiden er niet alleen iets van, maar plaatsten ook hekken om de rij wachtenden beter te kanaliseren. Optisch leek de rij daardoor langer, maar daar klaagde niemand over omdat het wachten veel eerlijker verliep en niemand zich meer hoefde te ergeren aan voordringers.
Skiën is voor Kees als een tweede leven en heeft meer dan 50 jaar wintersportervaring. In december en januari woont hij zo'n beetje in Innsbruck en verkent vanuit daar diverse skigebieden in Oostenrijk en Italië. Hij volgt de World Cup alpineskiën op de voet en kan jou er alles over vertellen!
