18 maart 2010 door Coen in 'Stellingen'' | 4 Reactie(s)

Voor Nederlandse wintersporters is gezelligheid en après-ski onlosmakelijk met wintersport verbonden. We gaan niet alleen voor het skiën, snowboarden of langlaufen, maar houden bij het bepalen van onze bestemming ook rekening met de sfeer, de bedrijvigheid en het uitgaansleven. Alleen hebben we bepaalde streken in de loop der jaren zo massaal bezocht, dat après-ski daar haast een exclusief Hollandse traditie is geworden, met smartlappen en frikandellen als belangrijkste ingrediënten.

Eenzijdig

Veel bruisende skidorpen in de Alpen worden jaarlijks door Nederlanders overspoeld. Hossende Hollanders nemen met veel bombarie bezit van de plaatsen waar zij zich na zoveel jaren al helemaal thuis voelen. Vaak worden zij warm onthaald en volgen er hartelijke begroetingen. Niet zelden is het genoegen toch vooral eenzijdig.

Pannenkoeken

Ondertussen wordt het in deze plaatsen steeds moeilijker een fatsoenlijke Kaiserschmarrn te vinden, terwijl de pannenkoeken met stroop en de frietjes mayo in de berghutjes niet zijn aan te slepen. Berghutjes, die stukje bij beetje meer en meer op efficiënte wegrestaurants beginnen te lijken. Frans- of Duitstalige liedjes klinken nog maar zelden, de liedjes van Frans Duijts des te meer.

Breezers en baco’s

Het zwaartepunt van de après-ski verschuift langzamerhand naar na het eten, wanneer de Engelse pubs en Hollandse kroegen volstromen. Weer wat later trekt de polonaise in een rechte lijn richting discotheek, waar breezers en baco’s het winnen van de ouderwetse pul bier en de popmuziek uit de jaren 80 al lang heeft plaatsgemaakt voor gouwe nieuwe in onze moerstaal. Het feest kan beginnen, want wij zijn binnen.

Life is Life

Men heeft er altijd zichtbaar plezier in en de drukbezochte plaatsjes worden nog alsmaar drukker. Toch kan ik bij deze taferelen enige heimwee nauwelijks onderdrukken. Duitstalige Heimweh, naar de tijd van zwaar besnorde barmannen die louter bier en straffe borrels verkochten terwijl “Life is Life”, “Come on Eileen” en “Verdammt Ich Liebe Dich” op repeat stonden en ik nog bezweet en in mijn skischoenen aan de tapkast stond. Voor smartlappen en frikandellen hoef ik Amsterdam niet uit…

Wat jullie?

Reactie(s)

door Herman op 19 maart

Geef mij maar de hollandse meezingers tijdens de apres-ski. Niks is leuker dan op Guus Meeuwis de polonaise lopen en lekker uit je dak gaan. Wij gaan dan ook ieder jaar naar de CIN CIN in Gerlos.



door Marina op 19 maart

Geef mij maar de Duitse apres ski en liefst nog recht van de piste de bar binnen met de skiboots aan .Die zijn er toch nog te vinden als je maar zoekt.Dat is voor mij echte apres ski ,het woord zegt het zelf.



door Luis op 23 maart

Helemaal eens! Voor Hossende Hollanders en Heineken ga ik niet naar Oostenrijk. Ik wil met mn ski-kleding en boots nog aan op kracht komen met lokale biertjes en Duitstalige muziek. Het Nederlanse hoeft voor mij niet zo. Voor je t weet moet je nog gaan betalen om naar de WC te gaan ook!



Laat een reactie achter

Voor Coen is wintersport veel meer dan alleen skiën. Het gaat ook om gezelligheid, lekker eten, sportief bezig zijn, eindeloze kaartspelletjes, knusse dorpjes, de frisse berglucht – en als het even kan – de zon!

Wintersport aanbiedingen
travel Top 3
Wintersport aanbiedingen