15 april 2012 door Gastredacteur in 'Reisverslagen'' | 0 Reactie(s)

Vorige week kon je het verhaal lezen van gastredacteur Sander die samen met zijn zoon en een vriend met zijn zoon op vakantie ging naar het winterse Zweden. Vandaag is het tijd voor het reisverslag van Frank.
We zijn met z’n vieren op reis naar het noorden van Zweden, Sander een vriend van mij en zijn 7 jarige zoon Otto, mijn zoon Milo, 13 jaar, en ik. Het is eind februari en er liggen meters sneeuw. De lokale bewoners zeggen dat er dit jaar meer sneeuw is gevallen dan voorgaande jaren. Met sneeuwschoenen, onder begeleiding van de gids, Jürgen, trekken we er op uit.

Tot aan je heupen in de sneeuw

Het lopen op de sneeuwschoenen is niet moeilijk. We lopen bergafwaarts richting een meer, Otto en Milo houden een stevig tempo aan. Hele stukken van de wandeling gaan tussen de bomen door en over glooiingen heen. Op sommige stukken is de sneeuw nog zachter dan op andere stukken, hier zak je zelfs met de sneeuwschoen tot aan je knie in de sneeuw. Onderweg genieten we van de omgeving, de uitzichten zijn fantastisch. Na een uur wandelen komen we aan bij een vishut aan het meer. Hier slaan we een kamp op. Het is heerlijk om buiten te zijn. Ondanks de 5 graden vorst blijven we, door het bewegen, lekker warm. Zonder sneeuwschoenen hadden we deze tocht nooit kunnen maken. Zodra je je sneeuwschoenen uit doet, zak je tot aan je heup in de sneeuw. Dit geeft ons het besef dat we in de wildernis zijn, we zijn hier op elkaar aangewezen.

Boren door het ijs

Onze gids heeft een schep, een ijsboor, visgerei en eten meegenomen. Om het kamp wat comfortabeler te maken scheppen we eerst de vishut uit, en zijn we druk in de weer met hout sprokkelen om een kampvuur te maken. Met de ijsboor en de schep gaan we het ijs op om voor iedereen een gat te boren. Dit blijkt nog een heel karwei. Op het ijs ligt een halve meter sneeuw, dit is redelijk snel weg geschept. Een gat door het ijs boren duurt een stuk langer, het vraagt doorzettingsvermogen. Het ijs is minstens een meter dik! Met visgerij staan we een poosje te vissen, tevergeefs, niemand van ons heeft echt het geduld om een uur met de vislijn in de hand te wachten op een happende vis. Gelukkig heeft de gids ook wat vlees balletjes meegenomen, deze worden boven het vuur opgewarmd.

Eten bij het vuur

Het buiten leven maakt hongerig. De meeste avonden eten we bij een kampvuur. In een koepelvormig gebouwtje met in het midden een openhaard waarin ook gegrild kan worden eten we het lokale gerecht pitti panna, worstjes met spek en salade. Gezellig en warm rond een vuur, na een lange dag buiten in de sneeuw.

Tipi bouwen

De tipi die we gaan bouwen komt in de diepe sneeuw te staan. Eerst moet het grondoppervlakte waar de tent op komt te staan uitgegraven worden. De sneeuw die we weg scheppen wordt opgestapeld aan de rand. Hiermee creëren we een muurtje dat extra bescherming geeft tegen de koude wind. De tipi die wij opzetten is niet van rendierenhuid of van katoen maar gewoon van modern tentzeil. Binnen in de tent egaliseren we de grond door de overgebleven sneeuw goed te verdelen en aan te stampen. Hier bovenop leggen we een laag dennen takken en daar overheen komt het grondkleed. Met een goeie slaapzak kan je hier de nacht prima doorkomen. Het is dan wel te hopen dat de elanden en de beren netjes buiten blijven slapen.

Sneeuwscooter trip

In het plaatsje Kall gaan we sneeuwscooters huren. Samen met onze gids en nog een gezin maken we op sneeuwscooters een tocht door de bergen. De routes staan aangegeven met palen waaraan een X is bevestigd. Het rijden door de bergen over de bospaden is geweldig. Op een bergmeertje kunnen we het gas helemaal open gooien. We voelen ons een stel cowboys op stalen rossen. Met 80 km/uur stuiteren we over de door ons zelf getrokken sporen.
In de bergen komen we de hele dag niemand tegen. Zodra de sneeuwscooters uitstaan is het stil, zoals het alleen stil kan zijn in de bergen als er sneeuw ligt. Om warm te blijven, zoeken we dood hout voor een vuur. Hierop verwarmen we de soep die we hebben meegebracht.
Het beheersen van een sneeuwscooter is niet heel eenvoudig. Als je dwars op een hellend vlak rijdt dan rolt de scooter makkelijk om. Het overeind zetten van een sneeuwscooters is een taak waarbij je spierkracht nodig hebt. In de diepe sneeuw gaat het tillen en slepen aan een sneeuwscooter gepaard met het wegzakken in de diepe sneeuw. Zo’n klus maakt het geheel wel avontuurlijk. En het maakt ons andermaal bewust dat je elkaar hier, ver van de beschaving, hard nodig hebt.

Afsluiting in de Hot tuna

Op onze camping in Kallsedet ”juvuln camping & lanthandel” waar we een stuga, een huisje, huren zitten we de laatste avond in de hot tuna. Dit is een hout gestookt warmbad. Sommige onder ons ontpoppen zich als ware ijsmannen, ze wisselen het warme bad af met rollen door de sneeuw! Daarna genieten we na van onze onvergetelijke vakantie in de wildernis van het winterse Zweden.

Kijk voor meer informatie op visitsweden.com >>

Reactie(s)

Laat een reactie achter

Gastredacteur worden voor Snowplaza? Stuur jouw wintersportverhaal naar redactie@snowplaza.nl en wie weet staan hier binnenkort ook jouw wintersportavonturen.

Wintersport aanbiedingen
travel Top 3
Wintersport aanbiedingen