14 januari 2009 door Coen in 'Skigebieden onder de loep''

Door een totaal gebrek aan vergelijkingsmateriaal had ik de indoor skibaan van Bottrop binnen de kortste keren van het predikaat “waardeloos” voorzien. Na door een haperende rupsband tergend langzaam naar boven te zijn gebracht, kon ik binnen enkele seconden weer achter aansluiten. De keuze voor de bar was snel gemaakt, waar het all-inclusive principe de middag redde.

Verbazing

Terwijl ik nog eens bijbestelde, maakte ik mijn ongenoegen kenbaar aan een paar mede-afhakers. Mijn verbazing was groot toen zij mij vertelden dat ik zojuist de meest omvangrijke indoor skibaan ter wereld had afgevinkt. Mijn teleurstelling ook.

Nee bedankt

Nederland is immers plat en de mogelijkheid skigebieden na te bootsen, gecombineerd met mijn grote vertrouwen in de technologische revolutie, stemde mij altijd optimistisch over de kansen ooit het hele jaar door te kunnen skiën. Het liefst ergens in de buurt. Maar als dit het was: een paar uur in de bus om het leeuwendeel van de dag in een lange rij bergop te worden gesputterd, kon mijn portie naar Fikkie.

Snow Games

Gelukkig lijkt mijn vertrouwen in de techniek zich nu dan toch te gaan uitbetalen. In België zijn enkele verlichte geesten een verlaten steengroeve te lijf gegaan, wat moet gaan resulteren in een hal zonder gelijke: meer dan 1,5 kilometers piste, variërend van groen tot zwart; 2 zes-persoons stoeltjesliften en meer dan 100.000 m2 sneeuw. Nu maar hopen dat ze een beetje doorwerken!

Voor Coen is wintersport veel meer dan alleen skiën. Het gaat ook om gezelligheid, lekker eten, sportief bezig zijn, eindeloze kaartspelletjes, knusse dorpjes, de frisse berglucht – en als het even kan – de zon!