Siberisch weekend in Ehrwald
Wat een planning..."Laten we begin februari gaan, dan hebben we best kans op mooi weer!". Zo gezegd, zo gedaan. We zijn dit weekend met 4 vriendinnen - waarvan 3 enorme koukleumen - een paar dagen skiën in het Oostenrijkse Ehrwald. Begin deze week werd ik al een beetje bang toen ik naar de temperaturen keek, en dat was niet geheel onterecht. Het is kkkkkoud!
Heel veel laagjes
De voorpret is al weken geleden begonnen. We mailen met z'n allen druk heen en weer over wie er mee gaan, waar we heen gaan, of er nog nieuwe helmen gekocht moeten worden en andere (on)belangrijke zaken. Bij mij slaat de stress een beetje toe als ik ruim een week geleden voor het eerst de voorspelde temperaturen zie. Ik ben dol op wintersport, maar tegelijkertijd ook een vre-se-lijke koukleum. Mijn tas stop ik vol met "laagjes" wollen thermo, fleece, dons, gore-tex en natuurlijk een bivakmuts. Ik ben klaar voor Antarctica!
Vreselijk koud
Na een voorspoedige reis komen we vrijdag eind van de middag aan in Ehrwald. Als we uit de heerlijk warme auto stappen is het "lekker fris" buiten, -17 zegt de thermometer. We komen de eerste skiërs tegen en vragen hoe het was vandaag. Het antwoord is kort en krachtig: "Vreselijk koud, we hebben meer in de berghutten gezeten dan op de piste...". We kijken elkaar aan en denken: maar wij hebben bivakmutsen, voeten- en handenwarmers, het komt vast goed morgen!
Het is te doen
Vanochtend geeft de thermometer in het dorp -23 graden aan. We nemen rustig de tijd voor het ontbijt en vertrekken dan richting de Ehrwalder Alm. Dit skigebied ligt onder de 2.000 meter wat met deze temperaturen natuurlijk wel heel prettig is. Geen haar op ons hoofd die eraan denkt om richting de bijna 3.000 meter hoge Zugspitze te gaan. In de gondel is het nog prima vertoeven, we zijn lekker warm en hebben zin in de eerste afdaling. En eerlijk is eerlijk; de eerste paar afdalingen gingen prima. Oke, het is koud, maar het is te doen. Er is een waterig zonnetje, de bomen liggen onder een flinke laag sneeuw en de pistes zijn heerlijk.
Dit soort temperaturen maak je niet zo vaak mee.
Iedereen zit binnen
Na ruim een uur skiën begint het echt koud te worden. Mijn tenen voelen aan als ijsblokjes en de handen- en voetenwarmers lijken hun werk al niet meer te doen. We duiken de eerste de beste hut in en het is duidelijk waarom het zo rustig is op de piste; iedereen zit binnen! Omdat er geen plekje meer vrij is gaan we naar het gasthof bij het dalstation. Hier warmen we lekker op met thee, worsten, friet en apfelstrudel.
De pistes zijn perfect en het is heerlijk rustig.
Nog een theepauze dan maar
Als ik na de lunch mijn wanten weer aantrek blijkt dat die handenwarmers het nog prima doen, wat een geweldige uitvinding! We blijven op de pistes rondom de Gaistal lift skiën. Deze lift heeft een kap en stoelverwarming, iets wat je op dit soort dagen ineens enorm gaat waarderen. We lassen 's middags nog een theepauze in en om 16.00 uur staan we weer bij de auto. We hebben misschien wat minder geskied dan op een "normale" dag, maar het was - ondanks de kou - heerlijk! En morgen? Dan gewoon we gewoon weer!
Morgen gaan we gewoon weer hoor!
Gerelateerde artikelen
Reacties